Dag 18 - Woensdag, 15 december 1999

Voor ElianWraak van de Bi-Ci taxichauffeurs. Mijn voeten doen pijn. Ik schat dat ik gisteren al met al zo'n 25 kilometer te voet heb afgelegd. Direct na het ontbijt loop ik naar de US Interests Section, die is gehuisvest in een gebouw vlakbij het hotel. Ervoor is een podium gebouwd en er zijn grote borden opgesteld met foto's van Elián González. Uit naburige flatgebouwen hangen grote Cubaanse vlaggen. Op een spandoek staat te lezen Combatamos la maldad con la prueba continua de nuestra cariño -- José Martí.

BacunayaguaOm tien uur vertrek ik naar Varadero. Een gemakkelijke rit; gewoon door de tunnel en opletten waar de afslag naar de Vía Blanca is - aan de linkerkant. Even buiten de stad Havana komt een groep mannen van middelbare leeftijd op wielrenfietsen mij tegemoet, een beeld dat mij meteen doet denken aan de Côte d'Azur in Frankrijk, vooral omdat ik vlakbij het water rijd. Mid-life crisis in Cuba, hoe ironisch.

In Matanzas stapt een jong stel in. Ze zijn beiden student medicijnen en spreken heel redelijk Engels, zodat ik eens wat gemakkelijker kan praten. Dankbaar als altijd stappen ze uit voor de ophaalbrug die naar Varadero leidt. De brug wordt bewaakt door de politie, wat uiteraard is om Cubanen die niets te zoeken hebben op het schiereiland weg te houden.

"Moeehh". Ik kan een lach niet onderdrukken als de serveerster in Pizzería Capri mij uitlegt welk dier rundvlees levert. Ik vroeg haar welke soorten pizza ze hebben en terwijl zij ze opnoemt vraagt ze zich af of 'beef' het juiste Engelse woord voor rundvlees is. Zij op haar beurt moet lachen als ik vaca zeg. Mijn diner vandaag wordt snel opgediend en het is goed - een pizza, formaatje karrewiel en twee blikjes Cristal bier erbij. Na het eten loop ik naar het strand en ga zitten op de stam van een caleta boom.

De zon is ondergegaan. De zitkamer die iedere twee hotelkamers delen heeft een balkon. Ik zit erop en door de bladeren van een palmboom heb ik uitzicht op de Straat van Florida. Ik luister naar het geluid van brekende golven en schat dat het ongeveer 23 graden is...dit moet het paradijs zijn. Op de begane grond begint een bandje te improviseren op de Cubaanse klassieker Guantanamera...dit is het paradijs. Hun volgende liedje is 'Sacrifice', van Anouk. Weg paradijs. Balen.